Mianem „LINUX” nazywamy mnóstwo programów dostępnych na licencji GNU GPL, działających na różnych komputerach dzięki zastosowaniu jednolitego i spójnego środowiska systemowego. Kod źródłowy tych programów jest darmowy. Jednak do zbudowania i utrzymania użytecznego systemu operacyjnego wraz z oprogramowaniem użytkowym potrzeba wiele wysiłku i zasobów. W świecie LINUXA przyjęło się nazywać takie użyteczne zbiory dystrybucjami.

Wydanie dystrybucji wymaga potężnego zaplecza sprzętowego i wysoko wykwalifikowanych ludzi zdolnych zarządzać wszystkimi wykorzystanymi komponentami. Ludzie ci wykorzystując swoją wiedzę i doświadczenie dostosowują dostępne w sieci Internet programy i kompilują je do kodu wykonywalnego dla konkretnych architektur komputerów. Efektem końcowym są udostępnione dla użytkowników repozytoria gotowych do zainstalowania i wykorzystania pakietów programów. Liczba dostępnych na rynku procesorów dyskryminuje najważniejsze linie dla dystrybucji. W niektórych przypadkach dystrybucje mogą poszczycić się wsparciem dla architektur 386, 486, Pentium 4, Dual Core, a także nowej rodziny procesorów 64-ro bitowych.